Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/6434 K.2022/18297

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/492 E. - 2007/427 K. sayılı ilamının, sanığın Uyap üzerinden alınan adli sicil kaydına göre kesinleşme tarihinin 10/04/2012 olduğu; yine UYAP üzerinden yapılan inceleme sonucunda, söz konusu mahkeme kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin 10/04/2012 tarih ve 2010/1560 E. - 2012/7271 K. sayılı kararı ile sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün düzeltilerek onanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, adı geçen mahkeme kararının tekerrüre esas alınamayacağı, ancak onun yerine bozma öncesi ilamda olduğu gibi Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2005/737 E. 2006/115 K. sayılı ilamı sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasının gerektiğinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2005/737 E. 2006/115 K. sayılı 765 sayılı TCK’nın 316. maddesinde düzenlenen parada sahtecilik suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezasını içeren mahkumiyet kararının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından,