Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/6649 K.2024/9750

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

suça sürüklenen çocuk kısa kararın açıklandığı 10.02.2022 tarihli duruşmada SEGBİS vasıtasıyla hazır edilerek hükümler yüzüne karşı verilmiş ise de, yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla kararları temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun öğrenme üzerine 04.03.2022 tarihli temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2, 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 15 yıllık dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.09.2010 tarihi itibarıyla durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında,

denetim süresi içerisinde suçun işlendiği 30.03.2011 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, 6 ay 17 günlük durma süresi de eklendiğinde, olağanüstü zamanaşımının, 21.04.2008 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,