Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/6681 K.2025/1626

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin şikâyetçi ve tanık ifadeleri dikkate alındığında sanığın atılı suçu işlediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın belediyeye ait stant üzerinde satmış olduğu aksesuarlardan bir kısmının çalınması şeklinde gerçekleşen eylemde; katılan vekilinin 17.08.2017 tarihli şikâyet dilekçesine göre olay günü katılanın tezgahında uzaktan akrabası olan "Faruk" isimli bir kişinin durduğunun belirtildiği, ancak soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki diğer beyanlarda olay günü katılana ait tezgahta, dosyada tanık olan Ali Sarı isimli kişinin durduğunun beyan edildiğinin anlaşılması karşısında; dosya içeriğinden, sanığın atılı suçu işlediğine dair tanık anlatımı dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemediği değerlendirildiğinden Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.