KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/675 E., 2022/5782 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mart 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hüküm
- İstinaf başvurularının esastan reddi
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ... müdafii ile sanık Saliha Gül ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin sanığın tek fiilden dolayı birden fazla kez cezalandırıldığına, takdiri indirim sebeplerinin uygulanmadığına, fazla ceza tayin edildiğine ve sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, bu sebeple “Şüpheden sanık yararlanır.” ilkesi gereğince sanığın beraat etmesi gerektiğine, eksik soruşturma yapıldığına ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/675, K. 2022/5782, 28 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama