Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/6774 K.2024/12238

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,

Yargıtay ( Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 04.11.2019 tarihli ve 2019/10528 Esas - 2019/13632 Karar sayılı bozma ilamından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 08.10.2015 tarihli kararda sanığın adli sicil kaydında yer alan Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2007 tarihli ve 2007/156 Esas - 2007/320 Karar sayılı mahkumiyet kararı nedeniyle birinci kez mükerrir sayılmasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma sonrası kurulan hükümde, Silivri (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.11.2012 tarihli ve 2011/200 Esas - 2012/40 Karar sayılı ilamı nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılmasına hükmedilmesi,