Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/6824 K.2022/16093

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında 30/04/2002 tarihinde hırsızlık suçundan 765 sayılı TCK'nın 491/2-son, 522, 523. ve 647 sayılı yasanın 4. maddeleri gereğince 243.360.000 TL para cezasına hükmedildiği ve kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, hükümlünün 01/11/2021 tarihli dilekçesinde memnu haklarının iadesine karar verilmesini talep ettiği, Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/03/2022 tarihli 2002/389 Esas 2002/150 Karar sayılı ek kararıyla talebin reddine karar verildiği,

5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’na 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile eklenen “yasaklanmış hakların geri verilmesi” konu başlıklı 13/A maddesinin (5). fıkrasında, bu kararlara karşı hükümle ilgili olarak Ceza Muhakemesi Kanununda öngörülen kanun yoluna başvurulabileceğinin belirtildiği,

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322'nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326'ncı maddeleri uygulanır.