Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/6832 K.2024/3849

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Kararda, Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/6078 soruşturma No.lu iddianamesi ile dava açıldığı ve eylemin 18.11.2012 tarihinde gerçekleştiğinin belirtildiği anlaşıldığından; kurulan hükmün 18.11.2012 tarihli eyleme yönelik olduğu belirlenebildiğinden, tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanık hakkında 31.10.2012, 02.11.2012 ve 18.11.2012 tarihlerinde işlenen üç ayrı suç nedeniyle ayrı ayrı kamu davalarının açıldığı ve bu davaların mahkemenin 2012/339 Esas sayılı dosyasında birleştirilmesine karar verildiği,

ancak mahkemece 31.10.2012 ve 02.11.2012 tarihli olaylara ilişkin hüküm kurulmadığı ve üç eylemin de aynı kuruma karşı işlendiği hususu gözetilerek zamanaşımı süresi içinde sanık hakkında bahse konu eylemlere ilişkin hüküm kurulması, 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususları da değerlendirilerek, Dairemizce onanan karar da gözetilip mahsup işlemlerinin mahallince yapılabilmesi mümkün görülmüştür.