Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/6929 K.2022/15865

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

08/11/2013 tarihinde ceza infaz kurumunda yapılan tebliğ işleminde gerekçeli kararın içeriği okunup, anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunmasına rağmen cezaevi idaresince kararın bir suretini okumak/almak suretiyle tebliğ edildiği, bu şekilde yapılan tebliğin CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmayıp geçersiz olduğu anlaşılmış ise de, dosya kapsamından sanığın cezaevinden gönderdiği 27/12/2016, 06/01/2017 ve 07/12/2021 tarihli dilekçelerinde herhangi bir temyiz isteminde bulunulmadan uzlaştırma işlemi yapılmasını talep ettiği, mahkeme tarafından 28/12/2021 tarihli ek karar ile infazın durdurulmasına,

dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine karar verildiği, ek kararın cezaevinde bulunan sanığa 30/12/2021 tarihinde okunup anlatılarak tebliğ edildiği, uzlaştırma işlemleri sonucunda 09/03/2022 tarihinde tarafların uzlaşamadığına dair uzlaştırma raporunun düzenlendiği, sanığın 17/11/2021 tarihinde sunduğu dilekçeyle temyiz ve eski hale getirme isteminde bulunduğu, sanığın 27/12/2016, 06/01/2017 ve 07/12/2021 tarihli dilekçelerinde uzlaşma talep etmesi üzerine kararı iyice okuyup incelediği ve olayın farkına vardığına dair anlatımları da nazara alındığında;