Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/7093 K.2022/16834

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Sanığın, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıkasının olmadığı gibi hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının da bulunmadığı, müştekinin zararının giderildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a ve c bentlerinde gösterilen nesnel (Objektif) koşulların gerçekleştiği gözetilerek;

sanık hakkında CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “Sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (Sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “Sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği dikkate alınarak hakkında CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri

bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,