Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/7148 K.2022/21422

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL. dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında katılan ...’e yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3-Sanık hakkında katılan ...’e yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın katılan ...’e yönelik eylemlerinin şüphe bulunduğundan dolayı gündüz işlendiğinin kabulü ile yapılan incelemede;

Sanığın katılan ...’e ait işyerinin kepenk demirinin kilit aksamını kırarak dükkan kapısını sert bir cisimle zorlamak suretiyle içeri girip, 400 TL. para ve 2000 TL. değerindeki sigaraları çalması şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/2. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve/ 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımı süresinin 20.02.2008 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,