Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/7188 K.2022/18069

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13/09/2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 15/04/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “06/01/2008” yerine “06/01/2006” olarak hatalı gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Kurulan hükümde, TCK'nın 35. maddesinin 145. maddesinden önce uygulanarak aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, uyulan bozmaya, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 06.01.2008 gününden karar tarihine kadar dolduğundan düşme kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verilmesi,