Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/721 K.2022/4487

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müştekinin 15.10.2015 tarihli celsede alınan beyanında, aracının içerisinden eşya taşıdığını, bu nedenle aracının kapılarının açık olduğunu beyan ettiği, 04.06.2010 tarihli olay yeri inceleme ve tespit tutanağında, araç üzerinde kapıların açık vaziyette olduğu, herhangi bir zarar ve ziyanın bulunmadığının belirtildiği, sanığın 10.06.2021 tarihli celsede alınan savunmasında genelde kapıları açık olan araçlardan hırsızlık yaptığını savunduğu anlaşılmakla, olay yeri inceleme raporu ile uyumlu müştekinin bozma öncesi beyanı ve sanığın savunması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin TCK’nun 141/1 maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden aynı Kanun’un 142/1-b maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2- 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,