Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/7464 K.2024/3285

müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; A) Sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçunun gece vakti işlemiş olmasından dolayı, 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesi gereğince artırım yapılırken, anılan maddenin suç tarihinde yürürlükte bulunan haline göre cezanın en fazla 1/3 oranına kadar artırılabileceği gözetilmeden, sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma sonrasında kurulan hükümlerde yazılı şekilde 1/2 oranında artırım yapılması, Kabule göre de;

B) Sanıkların hırsızlık suçundan bozma öncesindeki kararda her bir katılana yönelik ayrı ayrı olmak üzere toplam üç kez 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına hükmedildiği, suça sürüklenen çocukların da bozma öncesindeki kararda her bir katılana yönelik ayrı ayrı olmak üzere toplam üç kez 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezaları ile cezalandırılmalarına hükmedildiği, bozma sonrasındaki kararda ise sanıkların hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 143, 62. maddelerinden bir kez 2 yıl 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına;

suça sürüklenen çocukların ise aynı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/3, 62. maddelerinden bir kez 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına karar verildiği, dolayısıyla sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar haklarında bozma sonrasında hükmedilen cezaların daha lehe olduğu gözetilmeksizin, bozma sonrasındaki kararda sanıkların TCK'nın 142/1-b, 143, 62. maddelerinden bir kez 2 yıl 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra,

kazanılmış hakka yanlış anlam yüklenerek " aleyhe temyiz olmadığından bahisle " sanıklar haklarında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezalarının, neticeten 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası olarak belirlenmesine; yine bozma sonrasındaki kararda suça sürüklenen çocukların TCK'nın 142/1-b, 143, 31/3, 62. maddelerinden bir kez 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra, "aleyhe temyiz olmadığından bahisle" suça sürüklenen çocuklar haklarında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezalarının neticeten, 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası olarak belirlenmesine karar verilmesi,

C) Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıklara ve suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ile suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

"sanıkların katılanlara yönelik hırsızlık eyleminden TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca bir kez 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, bu cezadan aynıı Kanun'un 143. maddesi gereği 1/6 oranında artırım yapılarak 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 62. maddesinden 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına;

suça sürüklenen çocukların katılanlara yönelik hırsızlık eyleminden TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca bir kez 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, bu cezadan aynıı Kanun'un 143. maddesi gereği 1/6 oranında artırım yapılarak 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 31/3. maddesinden 1/3 oranında indirim yapılarak 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına;

aynı Kanun'un 62. maddesinden 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına" karar verilerek ve konut dokunulmazlığının ihlâli ve hırsızlık suçundan kurulan hükümler fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "bozma kararları öncesi, ilk kararda belirtilen yargılama giderlerinin sanıklara ve suça sürüklenen çocuklardan tahsiline, bozma kararı sonrası yapılan yargılama giderlerinin ise lehe bozma olması sebebiyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,