Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/759 K.2022/3268

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın 03/10/2016 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle sanık hakkındaki 10/10/2016 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, sanığın yokluğunda açıklanan gerekçeli kararın, sanığın ifadesinde bildirdiği en son adresine, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesinde belirtilen usule uygun olarak tebliğ edilmediğinden, gerekçeli karar tebliği usulsüz olduğundan, öğrenme üzerine gerçekleşen temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.