Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/76 K.2023/10030

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre ihbar üzerine DİSKİ görevlileri tarafından yapılan araştırmada, sanığın evinin bahçesinde DİSKİ'ye ait rögar kapağının görülerek tespit edildiği, sanık tarafından gerçekleştirilmiş rızaî iade bulunmadığı ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.