Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/763 K.2024/20082

I- Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin o yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan temyiz incelemesinde;

31.03.2015 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde düzenlenen yasal bir aylık süreden sonra 04.05.2015 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar hakkında alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme, tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanıkların temyiz isteminin incelenmesinde

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanıkların olay günü alkol alarak taşkınlık çıkarmaları üzerine olay yerine müdahale eden kolluk görevlilerine hakaret edip direndikleri, yakalanmaları üzerine her iki sanığın İlçe Merkezindeki jandarma karakoluna getirildikleri, bekleme odasına konuldukları sırada sanık ...'ın burada bulunan kamu malı niteliğindeki çerçeveler ile oturakları kırmak sureti ile zarar vermesi şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/1, 125/3-a, 152/1-a, 179/2-3, 106/1. maddesinde düzenlenen alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme,

tehdit suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan 31.03.2015 tarihli mahkûmiyet kararından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,