Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/7735 K.2024/1011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen 15.11.2012 tarihli hükümde kararın, müdafii yönünden tefhimden itibaren bir hafta içinde temyiz edebileceği belirtilmesi yerine, tefhim ve tebliğden itibaren 7 gün içinde temyiz edilebileceği belirtilerek, temyiz süresiyle ilgili olarak suça sürüklenen çocuk müdafiinin yanıltıldığı, yokluğunda verilen kararın, suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği adres ile aynı olan MERNİS adresine MERNİS şerhiyle tebliğe çıkarıldığı ve yengesinin imzasına 13.12.2012 tarihinde tebliğ edildiği,

tebliğ işleminin doğrudan MERNİS şerhiyle yapılması usule aykırı olduğundan, suça sürüklenen çocuğun 31.05.2022 tarihindeki temyizinin süresinde olduğu kabul edilip, temyiz isteminin reddine dair 03.06.2022 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurup 18 yaşını tamamlamayan suça sürüklenen çocuğun katılanın daire kapı kilidini kırarak, gündüz vakti ikametinden ziynet eşyalarını çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu bu suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 ay olan zamanaşımının, 15.11.2012 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,