Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/7810 K.2024/9558

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 10.12.2019 tarihli, 2019/5605 Esas ve 2019/15919 Karar sayılı bozma ilamından sonra Mahkemece dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı 11.01.2021 tarihinden, uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği 21.01.2021 tarihine kadar 5271 sayılı Kanun'un 253/21. ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34. maddeleri uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 141/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sorgusunun yapıldığı 23.01.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,