Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/7830 K.2025/8297

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz istemlerinin, Bölge Adliye Mahkemesinin delilleri değerlendirmede hataya düştüğüne, arada husumet olmadığına, atılı suçu işlediğine dair somut bir kanıt bulunmadığına, sanıkların olayla bir ilgilerinin olmadığına, şikayetçinin beyanının tamamen şüphe ve tahmin üzerine kurulu olduğuna, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kesin ve açık ispata dayanılmadığına, eksik inceleme yapıldığına,

şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;