Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/7883 K.2024/6820

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre; Sanığın kapıları kilitli vaziyette sokak üzerinde park halindeki aracın kapı camını aşağıya bastırıp kapısını açarak, aracın küllüğünün içinde bulunan orijinal anahtarıyla aracı çalıştırıp çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek, Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması,