Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8069 K.2024/13651

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasına "sanığın sabıkasında bulunan Ödemiş (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 11/03/2014 kesinleşme tarihli ve 2012/884 Esas, 2012/1300 Karar sayılı ilâmı ile mükerrir olduğu anlaşıldığından hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesi gereğince tekerrür hükümleri uygulanmasına,