Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8074 K.2022/18472

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, ... Anaokulu kamelyasının tahtalarının sökülerek yakıldığının tespit edilmesi ve olay yerinde ele geçen kutudan alınan parmak izinin suça sürüklenen çocuğa ait olduğunun tespiti üzerine açılan dava ile ilgili olarak; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 152/2-a ve 31/3. maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/12/2012 tarih ve 2012/1247 E., ve 2012/1842 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere; suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hali olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 10 yıllık olağan ve 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1-İnceleme konusu somut olayda, yerel mahkemece bozma ilamından sonra suça sürüklenen çocuğa çıkartılan tebligatın adresten ayrılmış olması nedeniyle iade edildiği, mahkemece yakalama emri çıkartılarak suça sürüklenen çocuğun savunmasının alınması yönünde ara karar verilmiş ise de, daha sonra bu ara karardan dönülerek beyanının alınmasından vazgeçildiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun hazır bulunmadığı oturumda, suça sürüklenen çocuğa bozma ilamı okunmadan ve bozma kararına karşı diyecekleri saptanmadan karar verilmek suretiyle, 1412 sayılı CMUK’nun 326. maddesine aykırı davranılması,

2-Suça sürüklenen çocuğa atanan zorunlu müdafie çıkartılan tebligatın, avukatın resmi kurum avukatlığı (belediye) yaptığı, şahıs avukatlığı yapmadığını beyan etmesi nedeniyle iade edildiği, suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu olarak görevlendirilen müdafiinin görevinin hüküm kesinleşinceye kadar devam ettiği, suça sürüklenen çocuğun bozma öncesi yakalama üzerine müdafii talebinin olmadığına yönelik beyanının alındığı 14/03/2014 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu da gözetildiğinde suça sürüklenen çocuk için 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca yeniden zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurularak, aynı Kanun'un 188/1. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,