Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8124 K.2024/10442

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

UYAP'tan yapılan incelemede suça sürüklenen çocuğun doğum tarihinin 05.04.2000 olduğu ve suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12 yaşını doldurmuş olup 15 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun gece vakti katılanın evine rızası dışında girerek eşya çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK’nın 116/4, 31/2. maddelerinde öngörülen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımının ilk hükmün verildiği 07.10.2015 tarihi ile ikinci hükmün verildiği 25.11.2020 tarihleri arasında gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,