Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8276 K.2024/2190

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriğine göre; sanığın olay günü gündüz vakti, kendisini Arçelik firması görevlisi olarak tanıttığı katılana ikramiye çıktığını söyleyerek, garanti belgelerini kontrol etmek bahanesiyle suça konu ikamete girdiği ve dikiş makinesi üzerinde duran cüzdanı çaldığının iddia edildiği somut olayda;

katılanın suç tarihinde 76 yaşında olmasının malını koruyamayacak durumda bulunduğunun kabulü için yeterli olmadığı gözetildiğinde, sanığın eyleminin suç tarihi itibarîyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 19.06.2014 tarihinden karar tarihine kadar geçtiği belirlenerek yapılan incelemede;