Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8346 K.2026/62

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak

Bozma ilâmı öncesi yapılan yargılamada sanığın işlediği hırsızlık suçundan neticeten şikâyetçi sayısınca iki kez 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükümlerin yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği, sanık hakkında tayin olunan cezaların 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 1 yıl 13 ay hapis cezaları üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken 1 yıl 3 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmesi,