Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8382 K.2022/18840

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde; 07/12/2021 tarihinde tefhim edilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süre geçtikten sonra 27/12/2021 tarihli dilekçesi ile temyiz eden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, Sanığın temyiz talebinin incelenmesine gelince; Sanığın yüzüne karşı verilen 07/12/2021 tarihli kararda temyiz başvuru süresinin sanığa tebliği tarihinden itibaren başlayacağı belirtilmek suretiyle sanığın yanıltıldığı anlaşıldığından, sanığın 14/03/2021 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dairemizin 01.02.2021 tarihli 2020/22349 Esas, 2021/1336 Karar sayılı ilamıyla “...Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi,

delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,...” nedeniyle bozma kararı verildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama yapıldıktan sonra yine gerekçesiz hüküm kurulması suretiyle karar verilmesi,