Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8396 K.2022/18236

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanığın müşteki ...’ye karşı hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanığın müşteki ...’a karşı hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğinde mevcut kolluk tutanağına göre, sanığın müştekiye ait aracın aküsünü ve oto teybini ihbar üzerine gelen kolluk ekibinden kaçarken atması sonucu, kolluk ekibince katılana teslim edildiğinin anlaşılması karşısında etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın katılanın kilitli aracından hırsızlık yapması şeklindeki eylemi hakkında hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK'nın 142/2-h yerine, 142/1-h olarak gösterilmesi ve hüküm fıkrasında temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde teşdiden ceza tayin edildiğinin belirtilmesi,