Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8467 K.2022/20007

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... müdafinin temyizinin yapılan incelemesinde;

Sanık müdafiine usulüne uygun şekilde 11/11/2015 tarihinde tefhim edilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 01/02/2021 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Katılan ... vekilinin temyiz talebinin yapılan incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kastına dayalı kusurunun ağırlığı ve filin güttüğü amaç ve saik ölçütleri değerlendirilerek sanıklara ayrı ayrı üst sınıra yakın bir ceza yerine, yazılı biçimde 6'şar ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2-18/06/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanunun 65. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/2-a. Maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “iki” ibaresinin “bir” şeklinde değiştirilmesi karşısında, 28/10/2014 tarihli eylem nedeniyle sanıklar hakkında verilen cezanın bir katına kadar arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Katılan ...’tan sanık ...’a yönelmiş ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz veya davranış olmadığı halde, yazılı biçimde TCK'nın 29. maddesi hükmünün uygulanması,

4-Sanıklar hakkında kurulan hükümde verilen kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 51. maddesine göre ertelendiği anlaşılmakla TCK’nın 53/4. maddesine aykırı olarak aynı Kanunun 53/1. maddesinin uygulanması,