Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8514 K.2024/1858

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığının, 2015/141 iddianame numaralı ve 19.01.2015 tarihli iddianamesi ile şikâyetçi ...'un tamir için şikâyetçi ...'nın kaporta dükkanına bıraktığı suça konu otomobilinin suça sürüklenen çocuklar ... ve ... tarafından gece vakti çalındığından bahisle suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 31/3(...), 31/2(...) maddelerinin uygulanması istemiyle kamu davası açıldığı tespit edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2015/46 Esas, 2015/550 Karar sayılı düşme hükümlerinin o yer Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 25.04.2019 tarihli ve 2019/5125 Esas, 2019/6113 Karar sayılı kararıyla "suça sürüklenen çocukların atılı hırsızlık suçundan mahkumiyetleri yerine haklarında düşme kararı verilmesinin isabetsiz olduğu" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği belirlenmiştir.

3.Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 25.04.2019 tarihli bozma kararı akabinde bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2019/765 Esas, 2020/831 Karar sayılı kararıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/2, 62. maddeleri gereğince suça sürüklenen çocuk ...'in 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; aynı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/3, 62. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ...'ın 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemlerinin "kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine " yönelik olduğu tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A) Dosya kapsamına göre; şikâyetçi ...'un tamir için otomobilini, şikâyetçi ...'nın iş yerine bıraktığı, suça sürüklenen çocukların gece vakti iş yerinin kepengini sökerek suça konu otomobili çaldıkları anlaşılarak, Yerel Mahkemece hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocukların cezalandırılmalarına hükmedildiği anlaşılmıştır.

B) Suça sürüklenen çocukların ikrara yönelik savunmaları, 15.01.2015 tarihli Parmak İzi Raporları, şikâyetçilerin ifadeleri, 15.01.2015 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu, 15.01.2015 tarihli Turgutlu Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen ...'in suçun farik/mümeyyizi olduğuna dair rapor, suça sürüklenen çocuklar haklarında düzenlenen sosyal inceleme raporları dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A) Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk ... tarafından gerçekleştirildiğinin anılan tüm delillerle saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları reddedilmekle, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık belirlenmemiştir.

B) 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, suça sürüklenen çocuk ...'’in hakkında hükmedilen 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde düzenlenen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı da dikkate alınarak) karşısında, suça sürüklenen çocuğa atanan zorunlu müdafiin kısa kararın açıklandığı 21.10.2020 tarihli oturumda bulunması gerektiği gözetilmeden,

suça sürüklenen çocuk ...'in müdafii bulunmaksızın kararın açıklanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 289/1-e-h maddelerine aykırı davranılarak suça sürüklenen çocuk ...'in savunma hakkının kısıtlanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2020 tarihli ve 2019/765 Esas, 2020/831 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen dikkate alınan hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hüküm yönünden,