Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8555 K.2022/19080

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mükerrerliğe esas alınan Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.10.2013 tarih 2011/76 E 2013/471 K sayılı 13.11.2013 tarihinde kesinleşen ilamında birden fazla suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezaya ilişkin olan banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan TCK’nın 245/1 maddesi uyarınca hükmedilen 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğün mükerrirliğe esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasa'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.10.2013 tarih 2011/76 E 2013/471 K sayılı ilamına konu banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan hükmedilen 1 yıl 3 ay hapis cezasının mükerrirliğe esas alınmasına ” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi