Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8584 K.2024/1651

I. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde

21.12.2020 tarihinde kurulan hükmü 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinde düzenlenen yasal bir aylık süreden sonra 25.01.2021 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Konut dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin olarak;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan eylemine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanu'nun 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımının 30.03.2015 olan ilk mahkûmiyet tarihinden 08.12.2020 tarihinde verilen ikinci mahkûmiyet tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle davanın zamanaşımından düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla esas hakkında hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2. Hırsızlık suçuna ilişkin olarak;

Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre, suça sürüklenen çocuğun 05.09.2014 tarihinde gündüz saatlerinde şikâyetçinin işyerine girerek masa üzerinde bulunan işyeri anahtarını aldığı, bilahare aynı tarihte bu kez gece saat 01.00 sıralarında, daha önce aldığı anahtar ile şikâyetçinin işyerine girerek içeride bulunan laptopu alarak olay yerinden ayrılması şeklinde gerçekleşen olayda; suça sürüklenen çocuğun haksız yere ele geçirmiş olduğu anahtar ile şikâyetçinin işyerine girip laptopu çalması şeklindeki eyleminin.

5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından, yine kurulan hükümde aynı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 142/2-d, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 5 yıl hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 4 yıl 12 ay hapis cezasına,

devamla aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine 3 yıl 14 ay hapis cezası hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.