Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8603 K.2022/21409

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur ... ve katılan ... ile sanık ...’nin bozma sonrası alınan beyanları ve tüm dosya kapsamı doğrultusunda, dava konusu telefonun katılan ...’e ait olduğu, olay günü ise mağdur ...’in kullanmak için telefonu katılandan alarak iş yeri olan Türkü Bar’a gittiği, iş yerinde bulunduğu sırada telefonu tezgahın üzerine bıraktığı, sanığın da telefonu bulunduğu yerden aldığı, alınan HTS kayıtlarına göre, suç tarihinden sonra sanığın telefonu kardeşi ...'nin hattı ile kullandığının tespit edildiği,

sanığın alınan savunmasında, olay tarihinden önce mağdur ...’den dava konusu telefonu 2.500,00 TL’ ye satın aldığını, satış bedelinin 200,00 TL'sini elden ödediğini daha sonra kalan ücreti de taksitler halinde ödeyeceği konusunda anlaştıklarını, fakat sonradan mağdur ...’in telefonu geri istemesi üzerine, telefonu mağdura geri verdiğini, ancak ödediği parayı da geri istediğini, mağdur ... parayı geri vermeyince de olay günü iş yerinde tezgahın üzerinde duran telefonu aldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında;

sanığın eyleminin TCK'nın 144/1-b. maddesinde tanımlanan bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili suretiyle hırsızlık suçuna uyduğu ve mağdurun şikayetten de vazgeçtiği göz önüne alınarak, sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,