Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8658 K.2024/3126

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olay tarihinde saat 14.30 sıralarında, suça sürüklenen çocuğun yanında bulunan ve açık kimliği tespit olunamayan bayan şahıs ile birlikte, şikâyetçinin karşı komşusuna geçtiği sırada eve birlikte girdikleri, yatak odasını dağıtıp arama yaparak şikâyetçiye ait nüfus cüzdanı ve bir miktar ziynet eşyasının aldıkları sırada, şikâyetçinin duyduğu sesler üzerine evine geldiğinde, suça sürüklenen çocuk ve diğer bayan şahıs ile karşılaştıkları, şikâyetçinin "hırsız var" diyerek bağırması üzerine,

suça sürüklenen çocuğun şikâyetçiyi itekleyip koşarak kaçmaya çalıştığı, şikâyetçinin suça sürüklenen çocuğu yakalayıp polislere teslim ettiği, diğer meçhul bayan şahsın ise çalınan eşyalar ile birlikte kaçmayı başardığı, suça sürüklenen çocuğun kaçmaya çalışırken şikâyetçiyi itekleyip darp etmesi sonucu alınan rapora göre şikâyetçinin basit nitelikte yaralandığının mahkemece kabulü karşısında, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 148, 149. maddesinde tanımlanan yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirmenin,

üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,