Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/867 K.2024/2849

Yokluğunda verilen kararın, sanık ...'e adlî tatil içerisinde 23.07.2019 tarihinde tebliğ edildiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 331. maddesi gereğince temyiz süresi işlemeyeceğinden, 04.09.2019 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenmekle, Tebliğname'deki süreden ret görüşüne iştirak edilmemiştir.

I. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Katılan ...'e Karşı Hırsızlık Suçlarından; Sanık ... Hakkında Katılan ...'e Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden

Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları ile aynı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ...'in ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, diğer sanığın müvekkilini kandırdığına, sanık ...'ın hırsızlık kastının olmadığına, sanık tarafından zarar giderildiği halde etkin pişmanlık hükümleri gereğince indirim yapılmadığına, sanığın soruşturma aşamasında pişmanlık duyarak jandarma ekiplerine yardımcı olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya üzerinden ve UYAP'tan yapılan incelemede, sanık ...'ın İlk Derece Mahkemesinde 20.04.2018 tarihli duruşmada yapılan sorgusunun müdafii Av. ... huzurunda yapıldığı, diğer duruşmalara ve kısa kararın açıklandığı 15.11.2018 tarihli duruşmaya da sanık ... ve müdafiinin birlikte katıldığı belirlendiğinden, Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

III. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın karar tarihinden sonra 02.07.2020 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca bu durum araştırılarak ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,