Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8709 K.2024/7405

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya kapsamı ve oluşa göre; sanık ...’nın diğer sanık ...'ye karşı beyanlarının soyut suç atma niteliğinde olduğu, şikâyetçinin olay ile ilgili görgüye dayalı bilgisinin olmadığı, usulüne uygun olarak teşhis işlemi yaptırılmadığı,

Adli Tıp Kurumu Adli Bilişim Dairesinin 06.04.2021 tarihli '' inceleme konusu medyalardaki analizi yapılan görüntü örneklerinden elde edilen veri karar vermek için yetersizdir.'' şeklindeki raporu birlikte değerlendirildiğinde, sanıklar Beste ve Tuğba'nın atılı suçu işlemedikleri yönündeki savunmalarının aksine sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkûmiyetlerini gerektirir her türlü şüpheden uzak, mahkûmiyete yeter nitelikte, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,