Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8787 K.2022/19487

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde hakkında TCK'nın 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Önceki hükmün sanık ve lehe olmak üzere o yer ve üst Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,