Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8807 K.2022/18819

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin ikametinde bulunduğu sırada ikametin kapısından sesler gelip öncesinde önemsememesi, ancak gelen seslerin devam etmesi üzerine kapının dürbününden baktığında sanık ...’ı dürbünden evin içine bakmaya çalışırken görmesi, merdivenlerde ise sanık ...’ın olduğunu görmesi, kapıyı kilitleyip kolluk görevlilerini araması şeklinde gerçekleşen olayda, binanın içerisine girilerek müştekinin ikametinin kapısının kurcalanmasının hazırlık hareketi niteliğinde bulunmayıp, suç teşkil eden fiilin icrai hareketlerine başlandığının kabulü için yeterli olduğu, zira icrai hareketine başlanan hırsızlık eyleminin müştekinin durumu fark etmesi üzerine,

sanıkların elinde olmayan nedenlerle teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla, her iki tebliğnamedeki (1) no’lu bozma düşüncesine; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile teşebbüsün derecesine göre, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi gereğince sanıkların cezasından yapılan indirim oranında;

her iki suç bakımından temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesine ilişkin gösterilen dosya içeriğine uygun gerekçeye göre, mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki sanıklar hakkında atılı hırsızlık suçunda “teşebbüs bakımından indirim oranının daha fazla olması” ve her iki suç bakımından “asgari hadden ceza tayin edilmesi gerektiğine” dair her iki tebliğnamedeki (2) no’lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;