Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8891 K.2024/896

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yüzüne karşı verilen hükümde temyiz süresinin 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesi uyarınca bir hafta olduğu gözetilmeksizin hatalı şekilde 15 gün olarak belirtilmek suretiyle yasa yoluna başvuru süresi konusunda yanıltma yapıldığı dikkate alınarak suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılanın aşamalardaki beyanlarında, suça sürüklenen çocuk tarafından iş yerinden 80,00 TL parasının çalınmaya teşebbüs edildiğini ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,