Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8910 K.2024/9456

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, ilk mahkûmiyet tarihi olan 25.11.2015 ile incelemeye konu mahkûmiyet tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle düşme kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,