Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8937 K.2023/3582

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Saruhanlı Cumhuriyet Başsavcılığının 15.07.2014 tarihli ve 2014/345 Esas No.lu iddianamesi ile, sanığın, temyiz dışı sanıklar... ve ... ile birlikte, katılana ait kapıları kilitli bulunan 34... plakalı kamyonetin kapısını alet ile açarak çalıştırarak çalmaları şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 37,53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2015 tarihli ve 2014/222 Esas, 2015/682 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 62,53.maddeleri gereğince 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 12.02.2020 tarihli ve 2019/12464 Esas, 2020/2420 Karar sayılı kararı ile, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak sanığın savunma hakkının kısıtlanmış olması nedeniyle hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2021 tarihli ve 2020/191 Esas, 2021/136 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 62, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hükmü temyiz ettiğine, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas "Turgutlu 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/403 Esas, 2012/443 Karar sayılı, 12.04.2012 kesinleşme tarihli 3000,00 TL adli para cezası" bulunmasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın 16.12.2013 tarihinde katılanın 34... plakalı kamyonetinin evin önünde yol üzerinde kapıları kilitli park halinde olduğu esnada tespit edilmeyen bir zaman diliminde sanıklar... ve... tarafından kilit uydurmak yada diğer bir aletle kilit açmak suretiyle çalındığı, sanıkların kamyoneti bir süre kullandıktan sonra aküsünün zayıflaması nedeniyle 18.12.2013 tarihinde terk ederek kaçtıkları, Jandarma Olay Yeri İnceleme görevlilerince yapılan incelemede aracın kontak kısmında hasar olmadığının, aracın muhtemelen anahtar ile çalıştırılmış olduğunun, akünün zayıflaması nedeniyle çalışmadığının tespit edildiği,

Manisa İl Emniyet Müdürlüğü, Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü, Biyometrik Veri İşlemleri Büro Amirliği tarafından araç üzerinden ele geçirilen parmak izleri üzerinde yapılan inceleme sonucunda parmak izlerinin sanıklara ait olduğu yerel mahkemece kabul edilmiştir.

2. Suça konu aracın sol ön kapı kaporta yüzeyi ve sağ ön kapı camı dış kısmından elde edilen parmak izlerinin sanık ...'ya ait olduğuna dair rapor dosya içerisinde mevcuttur. 3.Hukuki süreç başlığı altında 3. maddede belirtilen bozma gereği yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan beyanı, olay yeri inceleme raporu, parmak izlerine dair ekspertiz raporu, tanık M.Ç'nin suçun işlendiği sırada sanığın da diğer sanıkların yanında bulunduğuna dair beyanı karşısında, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden,

hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, o yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin Turgutlu 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/403 Esas, 2012/443 Karar sayılı, 12.04.2012 kesinleşme tarihli 3000,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyetin, hüküm tarihinde miktarı itibariyle 1412 sayılı Kanun'un 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanun'un 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı, kaldı ki,

sanık hakkında bozma öncesi verilen ve sanık hakkında kazanılmış hak teşkil eden 11.09.2015 tarihli kararda 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanmadığı halde, bozma üzerine yeniden hüküm kurulurken tekerrür hükümlerinin uygulanmasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırılık teşkil edecek olması nedenleriyle, o yer cumhuriyet savcısının temyiz talebi yerinde görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR