Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9123 K.2024/4978

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk için 5271 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi uyarınca zorunlu olarak görevlendirilen müdafiinin görevinin hüküm kesinleşinceye kadar devam ettiği, suça sürüklenen çocuğun bozma öncesi duruşmada müdafii huzurunda savunma yaptığı, bozma üzerine yapılan yargılamada da suça sürüklenen çocuğun müdafi talebinin bulunmadığına yönelik açık herhangi bir beyanının olmadığı gözetildiğinde; suça sürüklenen çocuk için 5271 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi uyarınca zorunlu olarak görevlendirilen müdafiye duruşma günü bildirilmeden müdafinin yokluğunda yazılı şekilde hüküm kurularak, aynı Kanun'un 188/1. maddesine aykırı davranılması suretiyle suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,