Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9138 K.2024/8819

Yeşilova Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2019/47 Esas, 2021/82 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 1.Yokluklarında haklarında mahkûmiyet kararı verilen diğer sanıklar ... ve ...'ın 14.06.2019 tarihli, sanık ...'ın ise 05.02.2020 tarihli duruşmada müdafi taleplerinin olmadığını söyledikleri hâlde, gerekçeli kararın bozmadan önce baroca atanan Av. ...’a tebliğ edildiği ve adı geçen avukat tarafından temyiz edilmediğinin anlaşılması karşısında, sanıklar ..., ... ve ...'ın yokluklarında verilen mahkûmiyet hükümlerinin bizzat sanıklara tebliğinin gerektiği, bu itibarla gerekçeli kararın adı geçen sanıklara;

2. Katılan ...'ün yokluğunda verilen hükmün, katılanın bilinen en son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine, MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin geçersiz olması karşısında, gerekçeli kararın katılana; usûlüne uygun olarak (sanıkların cezaevinde olmaları hâlinde cezaevinde bizzat kendilerine okunup anlatılmak suretiyle tebliği, sanıklar cezaevinde değilse sanıklar ve katılana önce bilinen en son adres, bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak,

Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması),