Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9212 K.2025/5011

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.11.2020 tarihli ve 2020/1932 Esas, 2020/2253 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Mahkûmiyetine karar verilip temyize gelmeyen diğer sanık ...'in yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği son bilinen adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık ...'in yokluğunda verilen kararın kovuşturma aşamasında ifadesinde bildirdiği "...

Mah. 2508 Sok. No:111 İç Kapı No:2 Kepez/Antalya" adresi yerine farklı olan "... Mah. 2523 Sok. No:24 İç Kapı No:3 Kepez/Antalya" adresine adresin kapalı olduğu, isim ve imzadan imtina eden apartman sakinlerinden sorulup sanığın taşındığı belirtilerek mahalle muhtarına tebliğ evrakının teslim edilmesi şeklinde yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında;