Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/931 K.2025/9122

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 31.05.2019 tarihli ve 2018/2998 Esas, 2019/1308 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2018 tarihli, 2018/38 Esas ve 2018/689 Karar sayılı kararı ile sanıklar Bülent ve Hacı hakkında neticeten 5 yıl 15 ay hapis cezası ile mahkûmiyetlerine karar verildiği, sanıkların istinaf etmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 31.05.2019 tarih, 2018/2998 Esas 2019/1308 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 6 yıl 3 ay hapis cezası yerine 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe istinaf başvurusu olmadığından eleştirilmekle yetinilerek istinaf başvurusunun esastan reddi karar verilmiş,

sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerin temyiz yolu açık olmasına rağmen sanık ... müdafiine gerekçeli kararın tebliğ edildiği ancak temyiz dışı sanık ... adına gerekçeli kararın tebliğe çıkmadığı anlaşılmış, gerekçeli kararın temyiz dışı sanığa da tebliğ edilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi sebebiyle gerekçeli kararın sanık ...'a tebliğ edildiğine ilişkin evrakın varsa dosyaya eklenmesi, aksi takdirde gerekçeli kararın (öncelikle sanığın son bilinen adresine tebliğ yapılması, bu adrese tebligat yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile,