Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9312 K.2022/18470

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın 06/04/2016 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre, sadece kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararını temyiz ettiği, hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Kararın suçtan zarar gören Adalet Bakanlığına, Dairemizin 01/06/2022 tarihli, 2020/32634 E., 2022/11151 K. sayılı ilamı üzerine 09/08/2022 tarihinde tebliğ edildiği, ...’nın kararı temyiz etmediği anlaşıldığından tebliğnamedeki 1. paragrafta yer alan bozma düşüncesine katılınmamış, suçun tamamlandığı kabul edilerek teşebbüs hükümleri uygulanmadığı halde gerekçeli karar başlığında “Mala zarar verme suçu (teşebbüs)” şeklinde yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

İddianame ile dava konusu edilmeyen ve müsaderesi gerekmeyen adli emanet memurluğunun 2015/392 sırasında kayıtlı bulunan “9 tane tahta parçasının çamaşır ipi ve bez parçalarıyla birleştirilmiş asma merdiven, parça bezlerle halat şekline benzetilmiş, parçalanmış battaniye ve parçalanmış bez ile çekpas ucuna sabitlenmiş tahta parçalarının” ne şekilde müsadereye konu teşkil ettiği açıklığa kavuşturulmadan, TCK'nın 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,