Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9333 K.2022/18351

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Müşteki kurum vekilinin sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından açılan davada, suçtan doğrudan zarar görmeyen müşteki kurum vekilinin bu suçlar bakımından davaya katılma hakkı bulunmadığından müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik sanık ile müşteki kurum vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve CMK'nın 260/1.madde ve fıkrası uyarınca kamu malına zarar verme suçundan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen müşteki kurum vekilinin, dosyaya sonradan eklenen 14/02/2022 tarihli dilekçesi ile katılma talebinde bulunduğu anlaşıldığından; CMK’nın 237/2.maddesi gereğince suçtan zarar gören müşteki kurumun davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.