Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9343 K.2022/18497

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in adli sicil kaydının incelenmesinde, Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/101 Esas ve 2011/528 Karar sayılı 16/12/2013 kesinleşme tarihli TCK’nın 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca verilmiş 6.740.00 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyeti ile sanık ...’nin adli sicil kaydının incelenmesinde Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/600 Esas ve 2009/108 Karar sayılı 28/04/2009 kesinleşme, 22/03/2017 koşullu salıverilme tarihli TCK’nın 142/1-b, 143. maddelerı uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınabileceği ancak,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/01/2013 tarihli ve 2012/6-1431 E. ve 2013/18 K. sayılı kararı ile 2012/13-1444 E. ve 2013/305 K. sayılı kararında kabul edildiği üzere, hükümde sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı,

sanık hakkında birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde ise, bunlardan en ağırının infaz aşamasında tekerrüre esas alınması gerektiği, bu nedenle mahkemece sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınan ilam kararda gösterilmemiş ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.