Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9450 K.2022/19302

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Mağdur vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Mağdur ... ve müşteki ...’in 07/11/2013tarihli duruşmada suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadıklarını beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 237 ve 238. maddeleri uyarınca yöntemine uygun olarak davaya katılma talebinde bulunup katılan sıfatını kazanmayan mağdurun hükmü temyize hakkı bulunmadığından, mağdur vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.12.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 24.10.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 141/1, 31/3., 168/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının suçun işlendiği tarih olan 30/09/2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,