Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9474 K.2024/12358

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafinin temyizinin suçun maddi unsurlarının oluşmadığı, suça konu eylemi suça sürüklenen çocuğun gerçekleştirdiğine dair somut ve kesin nitelikte delil bulunmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk tarafından zarar giderilmediği hâlde şikâyetçinin zararının giderilmesini istemediğini beyan etmesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2. maddesi hükümleri uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.