KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2022/9481 E., 2025/5512 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Karar tarihi
- 06.10.2021
- Ek karar tarihi
- 15.10.2021
- Sayısı
- 2020/262 E., 2021/1885 K.
- Suçlar
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
- Hükümler
- Temyiz talebinin reddine, istinaf başvurusunun esastan reddine
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama
Karar Metni
461 kelime·2 dk okuma
I.Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin verilen ek karara yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 15.10.2021 tarihli ve 2020/262 Esas, 2021/1885 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddeleri uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında;temyiz isteminin reddine dair, 15.10.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,
II.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın isnat edilen suçları işlediğine dair herhangi bir delil bulunmadığına, sanığın suça konu eşyaların bulunduğu araçta yakalanmasının suçu işlediğini göstermediğine, sanığın lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, sanığa isnat edilen suçların uzlaşma kapsamında bulunduğu ve kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2022/9481, K. 2025/5512, 27 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama